Het is Paaszondag en eveneens een avond zonder plannen, dus begeef ik me naar Frituur Pierrot in Bolderberg (Heusden-Zolder). Het is al een hele tijd geleden dat ik in deze regio ben geweest. Voor het laatste bezoek moeten we al bijna 8 jaar terug in de tijd (Frituur De Tril – 2017) en dat was helemaal aan de andere kant van Heusden-Zolder.

Bij Frituur Pierrot wil ik vanavond eens testen hoe zij 2 klassiekers brengen die me nauw aan het gefrituurd hart liggen: de Bicky Cheese en het good old Julientje. Wordt het eeuwige glorie of een ervaring om snel te vergeten? Let’s find out.

De kaas bij de Bicky Cheese had ietsje meer gesmolten mogen zijn, maar het broodje was wel mooi getoast en de garnituur was compleet. Bij het Julientje werden alle ingrediënten mooi gerespecteerd en in de juiste verhoudingen geserveerd, zo overheersen ze elkaar ook niet. Limburgse frituren geven hun stoofvlees(saus) heel wat zoeter, maar hier vond ik dat absoluut niet erg. Dit wordt namelijk gecompenseerd door het zurige van de mayonaise en het zoute van al de rest.

‘What have we done’ van Brutus speelt op de radio wanneer ik mezelf verder volprop, best een toepasselijke gedachte. Het is allemaal heel lekker, maar op het einde werd het toch een beetje proppen. Maar onthou 1 ding: onderschat. Mij. Niet.