Frituur Hans & Petra, zo werd me al jarenlang ingefluisterd, is één van de frituren die je als frietliefhebber ooit eens bezocht moet hebben. Tijdens de vorige grote frituurronde tussen eind 2016 en begin 2022 viel deze frituur er helaas telkens tussenuit, maar 2025 is het jaar waarin alle achterstand wordt ingehaald. Gerechtigheid voor Hans en Petra!

Bij aankomst blijkt dat het tot buiten aanschuiven is, maar ach, geduld is een mooie deugd. Een frituur op zondagavond zonder wachtrij tijdens het spitsuur zou ook geen goed teken zijn. Je trekt net zoals bij de slager een papiertje met een nummer en net zoals bij de slager mag het vanavond ietsje meer zijn. Het aanbod heeft zowat alle klassiekers, maar 1 item springt er voor mij uit: de paardenworsten.

Zoals eerder vermeld is het dus een drukke avond, de wachttijd tussen aankomst en besteld hebben was ongeveer een halfuurtje. Tussen de bestelling zelf en bediend worden zit de wachttijd gelukkig wel heel goed. Met gigantische honger begin ik aan het festijn van vanavond: een kleintje in de vorm van een royale puntzak, mayo apart, een Bicky Crispy en 2 paardenworsten in saus van bier en ajuin.

De frietjes zijn iets lichter van kleur en fijner van formaat, maar zo lekker dat je ervan kan blijven eten. De paardenworsten hebben een bittere toets die vaag doet denken aan die van bloedworst. Dit vormt een leuk contract met de lichtjes zoete saus. De worstenvulling heeft dan weer een zachte en fijne korrel, dus niet zoals bijvoorbeeld bij een braadworst. Tenslotte is de Bicky Crispy volledig zoals het hoort, al was deze eigenlijk overbodig om de honger nog te stillen.

Op de kaart ligt Buggenhout zo’n beetje verloren tussen Dendermonde en Londerzeel, met niet zo’n gunstige routes vanuit de grootsteden. Maar indien je toevallig ergens in de buurt bent, loont het zeker om eens de kleine omweg te maken.