In deze ‘Back to the friture’-reeks 2024-2025 bezoeken we vooral plekken waar we nog nooit zijn geweest. Enerzijds worden zo de lege plekjes op de kaart (te zien op de home page) ingevuld, maar hierdoor worden ook wel de nodige kilometers afgelegd. De bestemming van vandaag: Dworp, een deelgemeente van het Vlaams-Brabantse Beersel. Tijdens mijn research in deze regio stuitte ik per toeval op deze frituur, waarvan ik de naam alleen al geweldig vond.

Eerst en vooral een pluim voor de vlotte en sympathieke bediening (in 2 talen). Iedere klant krijgt vanavond ook een eindejaarscadeautje; awel, da’s heel sympa hein. Ongeveer de helft van de aanwezige klanten komt vanavond afhalen, maar de wachttijden lopen niet zo hard op. Een kwartiertje na het afrekenen wordt mijn bestelling aan de toog afgeroepen. Het zijn de laatste frietjes van het jaar, dus fingers crossed!

De frietjes worden hier in ossewit gebakken; ze hebben een krokant korstje en een fluweelzachte binnenkant, volledig zoals het hoort. Ook qua smaak zijn ze absoluut goedgekeurd. De tartaar is ietsje zuurder dan bij de meeste andere frituren, maar best smakelijk. Het balleke maison is de reden waarom ik in een frituur graag de specialiteiten van het huis uitprobeer: perfect gebakken, sappig en gemaakt met vlees van goede kwaliteit [chef’s kiss]. De bacon beef burger krijg je met saus naar keuze (hier andalouse) en bestaat verder uit krokant spek, ajuin en rucola. Indien ik door vraatzucht erin gestikt was, dan was dit een mooie dood geweest.